Chapter Twenty-Three
WARNING: SPG. Putukan mode.
It’s Voight’s self-defense class today.
We are both present. He wants us to be there and watch him.
Tumungo kami sa studio. It was a private studio with world-class martial artists. Gotham can easily train his kid, but he still wants Voight to learn techniques from other people.
Voight likes his self-defense classes more than any classes he needs to take in his early age. Hindi siya pinipilit, madalas ay nakasunod sa kung kailan niya gusto. His least favorite is his educational classes.
“Is he going to fight a big kid?” I asked Gotham beside me.
He nodded his head. “He’s advanced, Fili. He’s not supposed to fight his size or his age, it’s going to be easy for him. He’s going to fight someone with the same skills as him.”
Umayos naman ako ng upo. Hinawakan niya ang aking kamay. I was on the edge of my seat. Naiintindihan ko namang mas mabuting may alam si Voight sa self-defense at ganoong bagay, pero natatakot akong masaktan siya.
He’s slick, and he does study his opponent’s actions. Napangiti naman ako. I ended up enjoying the match. Pawis na pawis si Voight nang matapos ang laban. He ran to us, agad siyang umakyat sa lap ko.
Pinunasan ko naman siya ng pawis. “Did you enjoy the match?” I asked.
“I w-want more!” saad niya.
I shook my head. Gotham chuckled. “Fili’s worried about you.”
He giggled. “I’m not h-harmed, Fili. It’s okay.” Tinapik – tapik niya nang marahan ang aking pisngi.
Ginulo ko naman ang kanyang buhok.
“Where do we eat after your class, son?”
“H-home! I don’t like other f-food. Can you c-cook us, Fili?” He asked me innocently.
Kinagat ko ang aking labi. “Lulutuin ko kayo? Anong luto sa inyong dalawang mag-ama?” I teased him.
“I want to be sinigang, it has asim pa…” pagsakay ni Gotham.
Sumimangot na ang batang alaga ko. He didn’t appreciate my joke. Baka magtampo na naman ang batang makulit, minsan mahirap siyang suyuin. Titigil lang siya sa pagtatampo kapag nilulutuan ko ng pagkain.
Ayaw na niya ng mga pagkaing binili sa labas, gusto niya ipinagluluto ko siya ng mga pagkaing kaya kong lutuin… kahit paulit – ulit. I really tried to level up my cooking skills. I was learning to cook different dishes for them.
“What do you want to eat later, Voight?” Inayos ko ang aking tanong.
I poked both his cheeks. Ibinulong naman niya sa akin ang gusto niyang pagkain, may kasama pa iyong bilin na ‘wag ipagluto si Gotham na rinig na rinig naman ng ama.
In revenge, Gotham also whispered something inaudible to me. Dikit na dikit naman siya upang malaman ang sinabi ng ama. He got mad when he couldn’t understand what his father was saying.
Another fight ensued. Napailing ako, ginawa ko naman ang aking tungkulin bilang tagapag-awat ng dalawa. Palagi na lang nauuwi sa wrestling, gigil na gigil palagi si Voight. Minsan naman sila ang pasimuno ng kalokohan.
Binihisan ko ng panibagong malinis na shirt si Voight bago kami umalis ng studio. Gotham has another surprise. Sumakay kami sa kanyang sasakyan. It was a Ferrari Portofino.
Noon pa man, mayroon ng koleksyon ng sasakyan si Gotham. Agad na bumaha sa alaala ko ang unang pagtatagpo naming dalawa. Once we got married, he even let me choose any car I want.
I didn’t take advantage to choose something from the pool of cars, but I had experience driving them and being driven in there. Dumaan muna kami sa isang fast-food drive thru, nag-order kami ng mga pagkaing kutkutin.
May baon si Voight na sandwich na ginawa ko. Hindi p’wedeng wala. Ayaw na niyang kumain ng fast food o restaurant dishes, gusto niya iyong mga luto ko o gawa kong pagkain.
“You want some chicken or fries?” tanong ko kay Voight.
Nilingon ko siya sa backseat. He was already munching his sandwich I prepared for him.
Hindi siya sumagot. Kumuha naman ako ng ilang pirasong fries, isinubo ko iyon sa kanya. Tinanggap niya iyon at kinain. Pinaghimay ko rin siya ng chicken.
“Hey, how about me?” Gotham asked in the driver seat.
I rolled my eyes at him. Isang malaking chicken thigh ang sinubo ko sa kanya. Pumarada muna siya sa tapat ng isang establishment para ma-enjoy namin ang pagkain. Hindi na kami lumabas ng sasakyan.
Pinaupo ko si Voight sa aking lap, patuloy siya sa pagkagat sa sandwich niya. I also kept feeding him with some fries and chicken. Tinatanggap naman niya iyon basta hinimay ko at galing sa akin.
He was blocking whenever I was trying to feed his father. Gotham and Voight were attentive to me. Nag-uunahan ang dalawa upang subuan ako. After akong subuan ni Voight, tinatapalan ng maliit niyang kamay ang aking bibig.
“More pa?” tanong ko kay Voight. Tumango naman siya nang sunod – sunod.
Well, kunakain naman siya ng pagkaing binili sa labas… kapag ako ang naghimay at nagpakain.
“I want more, too.” Napailing na lang ako. Talagang nakikipagkompetensiya pa siya sa kanyang anak.
Sinubuan ko silang pareho hanggang maubos namin ang lahat ng in-order. Nabusog din ako sa paunahan nilang pagpapakain nila sa akin. I gave them a bottled water. Kasama iyon sa baon kong dala para sa dalawa.
“I want it always like this…” saad ni Voight.
Nagkatinginan kaming dalawa ni Gotham. He squeezed his cheeks. “This is my dream, too, son…”
Nag-iwas ako ng paningin. Hindi ko maipangako sa kanilang dalawa. Marami pa akong bagaheng anumang oras p’wede akong hilahin sa kalungkutan. I wasn’t totally healed yet.
“Will you stay with us, Fili?” Tumingin sa akin si Voight. “Because I… I want to p-play with you always. Daddy’s h-happier you’re here. I like you h-here, too. You’re not mukhang tambay na.”
Natawa ako sa huli niyang sinabi. Naalala ko pa iyon ang komento niya sa una naming paghaharap. Sigurado namang wala rin masyadong nag-iba sa akin sa ilang buwan kong pananatili sa kanila.
I was still the same Fili, with the same baggage and pain.
Ngumiti ako sa kanya. “I will try, Voight. I will try.” Marahan kong pinisil ang kanyang pisngi.
Susubukan kong manatili. Susubukan kong hindi matalo ng kalungkutan. Susubukan kong buksang muli ang aking puso.
But I can’t promise him anything but just trying.
***
Dinala kami ni Gotham sa isang firing range. It was the same firing range he brought me before. He seemed to make me remember of all the things we did before. Wala naman akong nalimutan.
“Wow, daddy! This is so c-cool!” Voight exclaimed. “There are many guns and weapons! Ratatatat!”
“Don’t touch any of it, Voight. Baka bigla mong iputok kong kanino,” paalala ko.
“I know the p-parts of a gun, Fili! I can s-shoot the right aim!” He tried to convince me and started mumbling the parts of the gun and their functions.
Sure, he knows those stuff, but I don’t want him do anything with it. Masyado pa siyang bata. Hindi pa siya p’wedeng humawak ng baril. Nanatili siya sa pagkarga ko kahit nagpapababa siya.
Sinamaan ko ng tingin si Gotham. Imbes na matuwa ako sa kanya, mas lalo akong nainis. Why would he even bring his child here? Pasaway din talaga si Gotham. Alam naman niyang makulit din si Voight.
“Do you know how to f-fire a gun, Fili? You’re not l-letting me play, play for me, then!” Nakanguso niyang wika. “P-please… p-please…”
“Will you behave?” I raised a brow.
Tumango naman siya bilang sagot. “Play with daddy! Make sure you w-win against him.” He even pressured me to win.
I shook my head slightly.
Siguradong plakado pa rin si Gotham sa barilan, samantalang wala naman akong praktis. Matagal na akong hindi nakahawak ng baril. Wala na sana akong balak humawak noon kung hindi sa kahilingan ni Voight.
Gotham smirked.
“Ready? Do you still know how to shoot?” Inirapan ko siya.
Yabang. Kinakalawang pero marunong pa rin naman. Kabisado na iyon ng aking katawan kahit matagal kong hindi nagawa. I had been trained for years, it wouldn’t be forgotten that easy.
Kumuha ako ng earplugs, isinuot ko iyon kay Voight. Nagsuot din ako ng para sa akin. S’yempre, papansin si Gotham, nagpalagay siya ng kanyang earplugs. He can do it himself.
Nauna siyang bumaril sa target.
One round, twelve bullets.
It penetrated all the target dots. Hindi lang sa utak o sa puso ang target namin. It was easy to get release the bullets in one target.
Voight looked at me and whispered. Pansamantala kong tinanggal ang suot kong earplugs upang marinig ko siya. “Can you d-do that? Daddy’s really good at shooting. I can’t shoot well with my toys.” He looked worried about me.
Hindi naman ako magagalit kung matalo ako ni Gotham. It was expected. I only wanted to fulfill his request. Baka akala niya magta-tantrums din ako kapag hindi ako nanalo, gawain naman niya iyon.
“I will c-cheer for you, Fili!” Napangiti naman ako.
“I would like that, Botbot!” Pinisil ko ang kanyang pisngi.
Narinig ko iyong palayaw na iyon na tawag ng tatlong batang babae sa kanya. Hindi raw nila maitama ang pagtawag kay Voight. Even Russle has his own pronunciation of his name.
Ibinigay ko si Voight sa kanyang ama at pumuwesto sa harap. Isinuot ko ang goggles at inayos ko rin ang earplugs. Bahagya akong nanginginig na kinuha ang baril. I let out a deep breath.
I shot the first bullet, it missed. Kinagat ko ang pang-ibaba kong labi. I fired another one, it went to the target… I already got comfortable, I emptied all bullets and they went to the right target.
I only had one miss, enough to lose against Gotham on the first round. Muli kong ibinalik ang baril na wala ng bala sa mesa. Tinanggal ko rin ang suot kong goggles.
Voight was looking at me, wide-eyed. Nakanganga pa siya.
“Fili, you’re g-good…” mahina niyang usal. “Did you h-hear my c-cheers for you?”
“I missed one shot. I’m not that good, Botbot.”
Sumimangot naman siya nang marinig ang palayaw. I chuckled seeing his reaction. He just gave up correcting Badiday and friends.
Gotham looked at me with a smirk plastered on his face. “Still great, huh.”
“You think I would lose those skills in a short time? You wish.” Inirapan ko siya.
“Another round?” He raised a brow.
“Three rounds.” I told him.
“Just three rounds?”
Why do I feel he isn’t even talking about our competitive firing? Iba na yata ang hagip ng kanyang utak. I can last for how many rounds. Maraming taon din akong… I stopped thinking about that.
I can’t crave for it. Huminga ako nang malalim.
“I’ll start.”
Muli kong inihabilin sa kanya si Voight. This time, mas lumawak ang distansya ng target mula sa amin. Mas sanay na ako sa pangalawang pagkakataon. I didn’t miss any target.
It turned out perfect twelve shots.
Voight was clapping his hands once I was done. He was jumping from his place. Agad siyang nag-thumbs up sa akin. Puro papuri ang narinig ko sa bata. He was genuinely admiring me.
Nabubuhay na yata ang kinatatakutan ko… napapalapit na sa akin ang bata. Gumagaan na ang loob niya sa akin. He was starting to look up to me. Can I handle another purity of love?
I don’t know. I’m scared to know.
Baka kamalasan lang ang dala ko sa mga nagmamahal sa akin ng totoo.
Bumalik ako sa realidad nang may kumapit sa aking kamay. Voight reached my hand. Nagpabuhat siya sa akin. I obliged to his request.
Nang gumawi ang tingin ko kay Gotham, nakamasid lang siya sa amin… lalo na sa akin.
Kumindat siya bago tumungo sa unahan, siya naman ang magpapakitang gilas sa pagbaril. Walang mintis, lahat ay tumama sa target kagaya nang nauna. Lamang pa rin siya sa akin.
We did the last round. Siya ang nagsimula uli. Mas humaba ang distansya ng shooting range. Again, all twelve bullets were perfectly shot. I did the same thing. Ganoon talaga ang mga kriminal, kung magmimintis man, isang beses lang.
I lost. That was expected, but I gained respect from his son.
Tuwang – tuwa si Voight na malamang marunong akong gumamit ng baril. He couldn’t believe it at first. Hindi siya nag-tantrums dahil hindi nasunod ang gusto niyang humawak ng baril kanina.
It didn’t matter to him that his father won against me. Para sa kanya, ako ang bida.
Inirapan ko si Gotham. He was just smirking. Kinabig niya ang aking baywang palapit sa kanya, hinalikan niya si Voight sa pisngi nang paulit – ulit hanggang mainis na naman ang bata dahil hindi na siya katatas pulong sa aming usapan. Voight was giving him a side eye.
“Daddy!” He bit him on the nose. Tawa naman ito nang tawa. “You’re so a-annoying! Fili, oh!” sumbong niya. He buried his face again on my shoulder.
“Gotham,” mariin kong saad.
“I’m just showing my affection… shall I show my affection to you instead?”
Nanlaki ang mata ko nang ilapit niya ang mukha sa akin. Bahagyang lumapat ng dampi ang kanyang labi sa aking pisngi. Kung walang batang nagtatampo, baka sinalubong ko pa ang halik niya ng labi ko.
“Daddy! Stop k-kissing, Fili! Your mouth is d-dirty!” Pinunasan niya ang aking pisngi.
“I’ll just kiss Voight, then,” He had that mischievous grin.
Punong – puno nang konsumisyon ang kanyang anak. He kept pinching his father anytime he gets near. Nasapo ko naman ang aking noo sa kalokohan ng dalawa.
“Kapag hindi pa kayo tumigil, pag-uumpugin ko na kayo…” I sighed. “Hayaan mo ‘yang ama mo, daig pa niyan ang bata.”
After our time with the firing range, Gotham brought us to the real deal. It was an amusement park with different rides and games. We just had our warm up with the guns earlier, the skills were needed to get some fun prices.
We’re now a team. They are best buddies again.
Pinuntirya namin ang mga booth na mayroong papremyong stuffed toys para kay Voight. It was just an easy task for Gotham collecting those toys for his son. I was feeling bad for the businesses, he was sharp and accurate with every toy gun bullet.
Pinayagan din naming maglaro si Voight ng baril – barilan. He also poked the balloons earning him a toy. It made him proud of his accomplishment.
Hakot na yata namin ang lahat ng prizes na p’wedeng mapanalunan sa lugar.
To my surprise, he handed some of the stuffed toys to the kids in the amusement park. Binibigay lang niya ang laruan pagkatapos ay tatakbo na siya pabalik sa akin ng hindi man lang kinakausap ang mga batang binigyan niya.
I was smiling seeing his interaction with other kids. He was still kinda shy, but it was a small feat already.
Ilang toys na lang ang natira sa amin, iyong mga gusto lang niyang i-keep.
“Thank you, daddy! Thank you for the t-toys. You’re not annoying now.” He even gave him a kiss. Humalakhak si Gotham sa turan ng anak. “Thank you, Fili. I’m enjoying!”
Pinisil ko ang kanyang pisngi. “I’m glad you’re enjoying, Botbot.”
Tumawa ako nang hindi maipinta ang kanyang mukha.
“You’re not even being mean to Fili when she’s annoying you.” Gotham confronted him. “You have favoritism already, young man.”
He avoided his gaze and continued playing with his toys.
“I’m the favorite, Gotham.” Ngumisi ako sa kanya.
Paborito ako ni Voight… samantalang paborito ni Russle si Gotham. Nawala ang ngiti ko sa labi nang mapagtanto ko ang bagay na iyon. Gotham squeezed my hand. Agad ko namang itinago ang aking emosyon.
“Saan ang sunod?” tanong ko sa kanilang dalawa.
Voight wanted to ride the carousel first. Sumama siya sa sakay kong kabayo, mas nauuna kami kay Gotham. He was screaming whenever Gotham was trying to reach him.
Todo ang hawak ko sa kanya upang hindi siya mahulog habang umiikot ang carousel. I was a bit worried. One thing’s for sure, he enjoyed the ride so much. Nakailang balik kami sa carousel bago siya nag-request ng ibang ride.
We had another merienda bought at the hotdog stand. Also, some corn. Muli kong napakain si Voight basta’t ako ang magsusubo noon sa kanya. Dalawang bata ang sinusubuan ko, dalawa rin ang bumabalik sa akin.
Pahapon na kaya hindi gaanong mainit. Naupo kami sa grassy garden ng amusement park. Maraming nagpapahinga roon, habang marami rin ang kumakain. Malinis naman ang lugar.
Voight asked for his camera. He started taking pictures of the surrounding… and us. Ngumiti naman ako sa bawat pag-click ng camera. Itinutok niya ang camera sa kanya, kasama kami sa likuran na nakuhanan ng litrato.
Tiningnan naman namin ang resulta. The pictures turned out cute.
“I like this one, you look cute, anak. Let’s print it and decorate in the penthouse.” Voight nodded.
“What’s your f-favorite, Fili?” He asked me.
“This is my f-favorite one.” Itinuro niya ang picture namin ni Gotham na nakaakbay siya sa akin. Namula ang aking pisngi. “Daddy, can you buy me a b-book for pictures?”
“Photo album, son? Sure, I will. What kind of design do you want?”
“I don’t know…” Bumaling siya sa akin. “What kind of d-design should I get?”
“We can get a plain one. Tayo na lang ang mag-design noon. Gusto mo ba?”
His eyes lit with excitement. Tumango siya bilang sagot. Ginulo ni Gotham ang buhok ni Voight.
He smiled at me. Hinawakan niya ang aking kamay. Nag-iwas naman ako ng tingin. Anong nginingiti – ngiti niya?
Huli naming pinuntahan ang ferris wheel. Voight wanted to experience the ride. Saktong sumakay kaming papalubog na ang araw, naghahalo na ang dilim at liwanag at mga kulay sa kalangitang magandang pagmasdan.
Magkatapat ang upuan namin ni Gotham. I was afraid it would tip over if we only sat on one bench. Nasa gitna naman si Voight nakahawak sa kamay namin ng kanyang ama, namamangha niyang pinanood ang paglubog ng araw.
It was breezy above. Isinasayaw ng hangin ang aking buhok. Voight was taking pictures of the sunset. Humarap siya sa akin para kuhanan ako ng litrato, nahihiya naman akong tumingin sa camera.
Iba ang pakiramdam kapag ako lang ang naturang subject, naiilang ako. Pero hindi naman ganoon kapag may kasama ako sa litrato. I wish I had taken more pictures with my brother. Russle also had a camera of his own.
“Fili, don’t be s-shy!”
Paanong don’t be shy? Eh, nakakailang kung tumingin iyong kanyang ama. Malagkit.
“Si daddy na lang picture-an mo.” Inalalayan ko siya paikot para si Gotham ang gawin niyang subject. Agad na ngumisi si Gotham nang tapatan ng camera. He even did other poses.
Palibhasa masyado siyang guwapo at alam niya iyon.
“May I see?” Ibinigay naman ni Voight ang camera. “Go with Fili, I’ll take pictures of you two.” Voight followed his father’s instruction.
Binuhat ko siya at pinaupo sa aking binti, sunod – sunod naman ang click ng camera kahit hindi pa ako ready sa picture-taking. I was about to say something, walang pakundangan si Gotham kung nakangiti ba ako o hindi.
Nang natapos ang isang pag-ikot ng ferris wheel, bumaba na rin kami.
Buhat ni Gotham si Voight habang hawak niya ang aking kamay patungo sa sasakyan. Pinagbuksan niya kami ng pinto, inayos niya rin ang seatbelt ng bata. Voight’s energy was already dwindling. Pagod na pagod ang bata.
Kinuha ko naman ang camera na hawak niya, muli siyang nagmulat kaya nagpaalam ako. Umikot si Gotham upang pumasok sa sasakyan.
“Don’t delete anything in the camera.” He said firmly. “It’s memories, Fili. It’s our memories together.”
Napakamot naman ako sa ulo.
That’s really my plan. I just browsed the pictures. My eyes widened seeing pictures focused on me. Kitang – kita ang pagkunot ng aking noo, paglipad ng aking buhok sa hangin, pag-iwas ko ng tingin.
Kinurot ko siya sa tagiliran. “Why do I have solo pictures here? Buhok lang ni Voight ang kita doon sa mga pahuli.”
He chuckled. Bumalik na naman siya sa puro kalokohan niya. Maraming beses ko siyang inirapan na may kasamang hampas.
“It’s l-loud…” reklamo ni Voight sa backseat.
“Sorry, Botbot. Tulog na…” I stretched my arm to sway his leg a bit.
“You…” Sinamaan ko siya ng tingin. Hininaan naman niya ang kanyang boses. “You look beautiful, what’s the problem?”
“Anong maganda? Tantanan mo ako, Gotham, ha. Bolero ka.”
“I’m telling the truth, Fili. Those authentic expressions make you beautiful,” seryoso niyang wika, nanatili siyang nakatitig sa akin.
“Daddy, c-corny…”
Pareho kaming napalingon kay Voight. His eyes were still closed, but there was a subtle smile on his face. Gotham leaned forward to tickle him. Bumunghalit siya ng tawa at pilit na lumalayo sa ama.
“Where did you learn that, huh?”
Hindi naman makasagot si Voight sa pagtawa. Pulam – pula na ang kanyang pisngi, tumigil din si Gotham sa pangingiliti rito.
“Corny ka naman pala…” It was my turn to tease him. “Bolero na nga, corny pa.”
“Do you want to know the taste of corny?” Kumunot naman aking noo. May lasa ba iyon? “Kiss my lips and claim me.”
“Ew!” singit ni Voight sa ama.
“Cover your ears, Botbot. Bawal sa bata.” Sinunod naman niya ang sinabi ko.
Gotham pouted. “You’re depriving me of my energy booster.”
“Gotham, ha. ‘Wag mo akong paandaran. Mabubuhay ka ng walang halik.” Pinanlakihan ko siya ng mata. Aba’t ang gago kong asawa, mas lalong lumungkot ang ekspresyon ng mukha.
Masyado siyang paawa, oo na’t gumana naman.
When I looked at Voight, his eyes were already closed. Hindi ko alam kung tulog siya o nagpapanggap na tulog. Mabilis akong lumapit kay Gotham upang dampian nang mabilis ang kanyang labi.
Instead of giving him a smack, he locked both his arms around my nape. Napatuon ako sa gitna ng kanyang mga hita.
Shit.
It was a different kiss than we had in the yacht. Naghahanap, nanabik, at nanlalaban.
He stopped. He stopped kissing me, I knew he would love to devour me there and then. It wasn’t the right place. Hinihingal kaming pareho nang tumigil sa paghalik. Umayos ako ng upo.
Bumaling ang aking tingin sa madilim na labas. Hindi dapat ako nadadala sa ganoong halik. It was a tease my body couldn’t ignore.
He is the tease.
Ramdam ko pa rin ang init para akong sinisilaban lalo na ang pagitan ng dalawa kong hita. Napalunok ako ng ilang beses.
Gotham checked on Voight and his seatbelt before driving away from the amusement park. It was already dark when we went back to the penthouse.
***
Binihisan ko si Voight ng komportableng damit.
I packed his small bag with two pairs of shirt and comfortable pants. There was his hygiene kit, wallet with full of money, his vintage phone and some toys.
Inimbitahan siya ni Justise, ang asawa ni Priam, na mag-overnight upang makipaglaro kay Freedom. Initially, he didn’t want to go without me, but with persuasion, he agreed.
When we invited Freedom last time, his parents didn’t accompany him. That’s what I told him.
He would be back by tomorrow. Hindi naman siya matagal na mawawalay sa amin. Si Priam at Freedom ang sumundo kay Voight. Naghabilin muna ako sa kanya. I told him to enjoy, he could call us anytime he wants.
“Be a good boy, okay?” He nodded. I caressed his face.
Nasa labas si Gotham, nakapamulsa siya habang kausap si Priam.
It was their time to go, I waved my hand at Voight. He also waved at me, and his daddy.
Nakaabang ako hanggang tuluyang sumara ang elevator lulan ng mga bata. Naglakad naman pabalik si Gotham, isinara niya ang pinto. Nang nagtama ang aming mata, sumabog nag-aatikabong damdamin.
Agad niyang sinunggaban ang labi ko kasabay ng mga kamay na hindi magkamayaw kung saan ilulugar. My feminine area started to pool with sugary fluid. Tinumbok ng kanyang kamay ang aking dibdib.
Pinunit niya ang suot kong damit, hindi na siya nagtira ng anumang saplot na pang-itaas. My breasts were bouncing as they were freed with the brassiere I was wearing.
Napaarko ang aking katawan ng nagsimula niyang sipsipin ang aking umbok. Winarak ko na rin ang suot niyang shirt. Walang pasensya niyang hinubad ang suot kong pambahay na short, tuluyang napunit ang aking panty.
Iniupo niya ako sa counter, hindi na kami umabot pa sa kuwarto. Hinubad ko ang kanyang short. He pushed me against the counter softly as he dived into my wetness of sweet sugary, I felt his tongue exploring the area of my sensitivity, I couldn’t help but moan loudly.
He stopped momentarily to let his beast of a cock to claim me. Bahagya akong bumangon upang titigan ito sa malapitan. My legs were still widely open, my juices were secreting on the counter.
“Wanna touch it, sweetheart?” Ngumisi siya.
Hindi ako sumagot. Basta hinawakan ko na lang iyon. He groaned.
Tangina, mas lalo yatang humaba at lumaki. “Gumagamit ka ba ng pampalaki ng titi?”
He chuckled. “I don’t need that sweetheart. I’m fucking horny and celibate right now… I can’t wait to shove it to your fucking pussy and rock you hard. We won’t stop until the next morning.”
I was moaning hard, his fingers were going in and out of me while he was saying that.
“Tangina mo, Gotham. Kantutin mo na ako… kantutin mo ako sa iba’t ibang posisyon,” pagmamakaawa ko.
Tinawanan ako ng gago. Pinisil ko ang titi niya.
Ilang taon akong walang dilig. Ilang taon akong tigang.
“I want to be on your top,” I requested. “Whatever you desire, sweetheart.”


Leave a comment