Chapter Eight
“What are you doing?” nahihintakutang tanong ko sa kanya.
Trigger is unbuckling his belt. Napasipol naman ang ilang nanonood sa amin. Sa living room ng unang palapag ako dinala ni Trigger matapos niya akong kaladkarin sa balak kong pagtakas. May ilang kalalakihan ang nasa sala.
His eyes aren’t the same anymore. They were more darker. Ito ang patunay na ginalit ko ang lalaki. Galit na galit siya. He’s a beast ready to kill. The devil incarnate. Will he really kill me?
Nahubad na niya ang halos lahat ng saplot maliban sa boxer briefs at nakatunghay ako sa well-toned, defined at may abs niyang katawan. I don’t know what to think anymore. My heart was palpitating hard inside my chest. Mataas pa rin ang adrenaline rush na dumadaloy sa buong katawan ko.
Hindi ko alam kung gusto ko siyang patigilin o gusto ng katawan kong magpatianod sa kanyang ginagawa.
The attraction is too strong. The sexual tension is always there. The first time we saw each other.
Bumalik ako sa realidad ng buhay ng magtamang muli ang aming mga paningin. I can’t move.
Naglakad siya papalapit sa akin. My ears became deaf to the crowd of spectators. It was an intense movie for them, it would tear me apart. Umatras ako kahit hirap akong gumalaw. Gusto kong manakbo pero wala na akong lakas. I had given all my energy with the failed plan.
I have nothing left.
Gusto ko na lang mamatay. But where’s the dignity in dying without trying to outwit destiny? Hindi pa. Hindi pa ito ang tamang oras na magpaalam ako sa mundong ibabaw. Hindi ako ganoon kahina, kagaya ng gustong palabasin ng lahat.
“We don’t know you’re a fan of giving a live show,”
Nagpanting ang tainga ko sa narinig.
“T-trigger…” I whispered.
Itinulak niya ako sa sahig. He’s ready to unleash his devil side. Much intense. Uncontrollable beast.
Trigger would kill me now. It was the time for my disposal.
He lifted me up pero binagsak niya rin ako sa sofa. Napahiga ako. “Y-you are going to r-regret any of t-this…” mahina kong usal.
Hindi ko alam kung paano ako napunta sa sitwasyong ito. Akala ko malas na ako nang mawalan ng trabaho, itakwil ng tanging pamilyang dapat ay kakampi ko, magtaksil ang boyfriend at pinsan pero hindi ko inaasahang mapupunta ako sa ganitong sitwasyon. Mapupunta ako sa lungga ng mga demonyo.
Luminaw ang parte ko sa kanila. I was being punished because my name was on the tabloids. Nadawit ang pangalan ko sa mga articles na sumulat ukol sa mga transactions ng kanilang organisasyon. Hindi ako ang salarin pero ganoon ang kinalabasan.
It didn’t matter to them. Lalo na ngayong marami akong alam tungkol sa kanilang fraternity.
I’m just a piece of garbage they need to throw in the pits of hell.
Mas lalo akong nataranta nang pumaibabaw siya sa akin. Rinig na rinig ko ang tibok ng puso ko. Natameme ako sa lapit ng kanyang katawan at sa init na nagmumula rito.
Everything in the background faded.
He wiped my tears. I can clearly see that he’s still mad. Mas lalong naging dark ang kulay ng brown eyes niya. And it’s fascinating for a moment. His eyes were calming me. Alam kong hindi dapat ako nahahalina sa mga matang iyon pero hindi ko mapigilan ang sarili ko. Unti-unting nawawala ang takot ko habang nakatitig sa mga matang iyon.
The wolf.
Wolves are violent in nature, but they are caring with their mates. Some say, they love to mate in front of the pack. It’s a tradition, a security to bear a baby. It was never confirmed. A hearsay. A fiction, or they are not.
I am not his mate. But he is the wolf.
Ilang minuto kaming nanatili sa ganoong posisyon. Akala ko ay hanggang titigan na lang ang mangyayari pero nagulat ako nang maglapat ang mga labi namin. Masuyo ang kanyang halik. He kissed me. He fucking kissed me. Kahit nanghihina ako ay tinulak ko siya.
“A-anong ginagawa mo…”
He looked at me in the eye. Andoon na naman ang mapanghipnotismo niyang titig. Seemed I was magnetized with those stares.
“I’ll take what’s rightfully mine,” nakangisi niyang wika.
Nahihilo talaga ako sa mga mata niya pero pinipilit kong paglabanan iyon. “You don’t own me. Nobody owns me, Trigger. Hindi ako bagay o laruan para maging pag-aari ng kung sino,” mariin kong sabi.
He’s a devil with those sinful attributes that everyone will desire.
“That is feisty, donna. I like that.” He even bit his lower lip. Humalakhak siya. Kahit ang pagtawa nito ay nakakagwapo, but it laced danger like before.
“You’re in my territory, that makes you mine. And I’ll mark you tonight.” Nahimigan ko ng kakaiba ang kanyang boses.
Umalis siya sa ibabaw ko. Nakahinga ako nang maluwag. Pero bago pa man ako tuluyang makabangon, muli niya akong tinulak pahiga at sinibasib ng halik.
Torrid si Trigger kung humalik. Mapaghanap ang kanyang dila. Pakiramdam ko ay mauubusan ako ng hangin.
Impit na ungol ang kumakawala sa akin. Nababaliw na yata talaga ako. Every touch of our lips brought tension. Kinagat niya ang pang-ibabang labi ko, napaigik ako at bahagyang napanganga. He grabbed that chance to invade my mouth. He explored it using his tongue.
Mas napanganga ako nang maramdaman ko ang kamay niyang nilalaro ang dibdib ko. Tanggal na ang hook ng bra ko. Tanging shirt na lang ang tumatahob rito. I feel hot. Para akong sinisilaban sa init. This is what supposed to happen the first time I see this man.
Bumaba ang halik niya sa leeg ko. He gave me wet kisses there. Nakikiliti ako sa paraan ng paghalik niya at nadadarang ako. I bit my lip to stop my moans.
It was destined to happen right from the start. The first time we met, kung hindi ko napigilan sa ganito rin kami hahantong. I couldn’t explain the feeling. But I was intoxicated in every kiss and touch.
Before I could give in with his touch and kisses.
“T-trigger… s-stop.” I said in between his hot kisses in my clavicle.
Tumingin siya sa mga mata ko. My tears fell. Nag-uunahan itong pumatak sa aking pisngi.
Tumigil siya. He looked… confused. Tinging – tingin siya sa akin.
“Fuck.” Realization hit him.
I would let him take me. Hinahanap din ng katawan ko bawat halik niya. I would let him do what he want with my body, but not with these people watching us.
I was humiliated enough. I can’t take any more of it.
His eyes were still the same dark shade. Hindi ako sigurado kung pakikinggan niya ang panaghoy ko. Ni hindi magawang tumigil ng aking mata sa pagluha. He grabbed something near his clothes. Is he going to take me with his men watching the deed?
My eyes widened at the sight of the gun. He lowered it in my forehead. Ramdam ko ang malamig nitong dulo sa aking balat. Tears kept falling in my cheeks, yet I managed to smile. I smiled at him despite my tears.
This is the end. This is my finish line. I avoided death several times, maybe, it’s my time now.
“I-it’s okay… it’s okay… Just kill me, let this end… I … I am sorry for the t-things I have done. Pull it. P-please…” I closed my eyes. My death sentence is about to come.
Several shots were fired.
I am dead.
I am supposed to be dead, a cold corpse to be disposed. Why am I not?
The bullets never hit me. They hit someone else. Dead bodies flooded with blood were everywhere on the floor. Ang mga taong nanonood. A few of them weren’t targeted. They were clean shots. The aims were perfect.
I was in deep shock.
Tinitigan ko si Trigger. Hindi pa rin ako makapaniwala sa nakita. Ako dapat ang patay na. But I am not. He killed his men. I am incapable of talking. The scenario rendered me speechless.
Bago pa man ako maka-huma sa pangyayari, binalot ni Trigger ang aking katawan. Binuhat niya ako sa pagkakasalampak ko sa sofa.
“I thought, you are going to really make us watch live porn, T! Gross! I am gonna have to kill you myself,” One man stated.
“Bobo, bakit ka nakatingin?”
Pumikit ako.
Naramdaman ko ang kanyang marahang paglakad. Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin. Malayo sa kalalakihan.
For some reason, panatag na ang aking loob. Siguro dahil handa na akong harapin ang kamatayang naghihintay sa akin o dahil nababaliw na ako.
Itinutok niya sa akin ang baril, bakit hindi niya ito ipinutok? Why did he spare my life? I don’t know, am I supposed to know?
I realized, I was trembling. I was trembling hard. Kung hindi niya ako binuhat, hindi ko alam kung paano ko magagawang umalis sa sala. Marahang ibinaba ni Trigger ang aking katawan sa malambot na kama. I wasn’t expecting the softness.
Inilapag niya akong parang porselanang babasagin. Kanina lang, takda nang kamatayan ko.
When he let me go, I encircled my arms around his nape.
Hindi ako makapag-isip nang maayos. My insides were numb. My brain was dysfunctional. I just knew I needed company.
I need him.
Kailangan niyang punuin ang kahunkagan kong nararamdaman. Every bad memories flashed through my mind in an instant. I saw Dylan and Xiana in his private office. Ang panggigipit ni Lucas Eduardo, ang pangmamaliit ni Aunt Victoria. I was jobless. And I was here.
I was nothing but a dirt in their shoes. Those people, they abandoned me. Even my tears could not accompany me. Hindi ko magawang umiyak.
“Let go, Aramis,” His voice growled like a wounded animal. “Let go while I can control myself.”
I shook my head.
“T-take me…” I mumbled under my breath. “Take me, Trigger.”
Humalakhak ang binata nang mapang-uyam. Tinanggal niya ang kamay ko sa kanyang batok. I didn’t let go.
“You are not yourself, woman.” Umigting ang kanyang panga.
“I am scared. I feel numb. I am alone. I just want to feel alive. Trigger, take me, please. Do I have to b-beg for you…” I breathed. “…to f-fuck me?”
Bumaba ang kamay ko. My hands went to his chest. I traced his abdomen before placing my hand where it supposed to be.
“I n-need you to feel a-alive.”
“You’re a damn tease, woman.” His breathing was rouge. “Don’t make decisions you’ll regret in the end.”
Instead of answering him, inilapit ko ang aking mukha sa kanya. Pinaglapat ko ang labi naming dalawa. I don’t initiate the kiss before. Hindi ko alam kung anong nangyari kay Trigger, para siyang nabato-balani sa kanyang tayo.
Trigger didn’t kiss me back. Am I not a good kisser? Pinalalim ko ang halik.
Naglakbay ang aking kamay sa kanyang kabuuan. My hand focused on his thing. Umalon ang kaba sa aking dibdib nang hawakan ko ito. It was huge, hard and pulsating.
Napaawang ang labi ko habang nanlalaki ang aking mata. I was too distracted with his length, nabigla ako nang itulak niya ako sa kama. Tumama ang aking likod sa malambot na kutson. Lumihis ang damit niyang nakatahob sa aking dibdib.
“Last chance to fucking stop this, Aramis. I am giving you a last chance.”
No.
“Fuck me.”
That was the last straw. Ang lahat ng pagtitimpi niyang kinikimkim upang hindi ako angkinin ay sumama sa nawala kong saplot sa katawan. Trigger was fast to undress me completely. He was scanning my body. Pabalik-balik ang kanyang pagsulyap sa kabuuan ko.
“You’re damn hot,” baritono niyang sambit.
Wala ng kahit isang saplot sa katawan ko. Nakatingin lang ako sa kanya. I covered my nakedness with my hands. Bigla akong nakaramdam ng hiya sa mainit niyang paninitig. Hindi ko alam kung anong tatahuban ko. Iyong dalawang melon ko o iyong bulaklak kong nakabuyangyang sa kanya. That’s melon flavor.
Kung bubuka ang bulaklak, bakit papasok ang reyna? Hindi ba dapat ang hari?
Unti-unting namuo ang ngisi sa kanyang labi.
“You don’t need to be embarrassed.” He was grinning devilishly.
Trigger positioned my legs around his neck. My eyes widened when he dived into my womanhood. The first lick was electrifying. I couldn’t contain my moans. Kusa ang papaungol sa bawat hagod ng dila niya sa aking kaselanan. He lashed his tongue back and forth. I was sighing every time he delved his tongue making contact with my sensitive part. Bawat galaw ng makasalanang dila nita ay napapaarko ang likod ko.
“O-oh, T-trigger…” Halos sabunutan ko siya sa paghagod ng kanyang dila.
I was never exposed in this kind of pleasure. Dylan and I never made out. We kissed but we never did the deed. This feeling was so liberating in such high power. It was making me empowered. Hindi ko alam kung saan ibabaling ang ulo sa sarap.
Para akong isang rebelde.
Oh, damn it.
“Are you near?” he asked.
“W-wh-aaat…” I tried to ask him but it escaped like a moan. Nagdedeliryo na ang utak ko. “Don’t stop…”
Napanganga ako ng ipasok niya ang dalawang daliri. He inserted digits moving in and out inside my sensitive area. How can this pleasure be real?
“Shit… ka… ahh… T-trigger!” I closed my eyes for a moment, I could feel my essence spurting out.
Nabigla ako ng tumigil siya. Mabilis akong nagmulat ng mata at hinanap ang binata. Gusto kong magprotesta sa naudlot na momentum ng juices. Something inside me was building up and I’m not dumb not to know that. I am near.
Shit!
Tumayo si Trigger, natigilan ako ng tanggalin niya ang suot na boxers. Agad na tumunghay sa akin ang kanyang pagkalalaki. Napalunok ako. Malaki iyon at mahaba kagaya nang nakapa ko kanina. Pakiramdam ko ay mas lumaki pa. Tayong-tayo rin ito.
I felt my cheeks flushed at the sight.
“Are you going to enter that into my cave?” nag-aalangan kong tanong.
“Cave? What the fuck, woman? Are you a two-year old? You mean, I am going to enter this to your fucking pussy? You bet.” He smirked. “Are you scared?”
Hindi ako nakasagot. Ilang beses akong lumunok ng laway. Parang gusto kong umatras sa naging desisyon ko, ang laki noong kanya. Baka hindi ko kayanin. Kinagat ko ang aking labi, I wasn’t raised to quit just like that.
Lumuhod siya sa harapan ko at walang pakundangang tiningnan ang aking pagkababae. Mas lalong namula ang aking mukha sa kanyang ginawa. He widened my legs.
“It will fit.” He kissed me in the lips before he positioned himself between my thighs.
Napaigik ako sa unang ulos ng kanyang hard and pulsating length. Literal na mayroong nawarak sa pagkababae ko. It was the hymen. Masakit. Sobrang sakit. A gush of blood was evident on the sheets.
Ramdam ko na lang na tumutulo na ang luha ko. Wala akong ideya na ganito pala kasakit kapag unang beses. Maraming nagsabi, masakit daw pero sobrang sakit ng kay Trigger. He was fucking huge for my first time experience.
Tiningnan niya ako ng ilang minuto habang hindi gumagalaw. He aimed for my lips. He kissed me several times. Pinahid niya ang luha ko. Inabot niya ang isang boobs ko at minasahe iyon, he sucked the other mound while penetrating me.
Multitasker, shet!
I feel a pang of pain, but the pain subsided as he moved slowly. Napapalitan nang masarap na sensasyon habang tumatagal. Ang mabagal niyang pag-ulos ay unti-unting naging mabilis. He thrusts inside me like I was his fuck doll.
This is what I wanted.
Gusto ko ang init na nagmumula sa kanya. It was burning, our bodies were burning in one, it was making me feel so alive. I was no longer dead. I was no longer alone. Magkadikit ang aming katawan habang patuloy ang kanyang kahandaan sa pag-ulos.
“Oh, damn, you’re so tight,” Trigger growled on top of me.
He was biting his lip. And it was turning me on. Mas lalo pang naging marahas at mabilis ang pag-ulos niya. Wala itong halong pag-iingat. May konting sakit pero mas lamang ang sarap. Mababaliw ako.
“T-trigg…” I moaned.
“I’m fucking near,”
Ilang bayo pa at pareho naming naabot ang glorya. It was amazing.
Pagod ako. Halos malanta ang aking katawan sa pagod. I couldn’t believe I did that. I am a woman now. Rinig ko ang paghinga ni Trigger sa ibabaw ko.
I closed my eyes and drifted to sleep in an instant.
“I’m…” He sighed. “Nevermind.”
I wanted him to fuck me to feel alive. I am dead inside. I wanted him to fuck me to rebel with my ex-boyfriend. I wanted him to fuck me to give him a piece of me he would never forget.
I would plant myself as his weakness.
***
Waking up was a nightmare. My body was aching hard. Bawat sulok ng aking katawan ay mahapdi at kumikirot. The aftermath was a disaster. Ito yata ang ibig sabihin ng kasabihang, matapos ng sarap ay hirap. Ganoon ba? O baliktad? Hindi ako sigurado. Wala akong pakialam.
Sinulyapan ko ang gilid ng kama. I was certainly looking for Trigger. Wala na ang lalaki sa kama. Agad akong nakaramdam ng disappointment, pero pinigil ko ang aking sarili. This is better than facing him in the morning. Hindi gaanong awkward ang sitwasyon sa pagitan naming dalawa. Hindi ako handa at iyon ang totoo.
Wala akong pinagsisihan sa nangyari nang ibigay ko ang sarili sa binata. But every time I think of what happened, hindi ko maiwasang pamulahan. Hindi ibig sabihin noon, napatawad ko siya sa ginawa niyang pamamahiya sa akin. I felt low and humiliated. Ilang kalalakihan ang nakakita ng kahubdan ko. He was a beast.
I was sexually attracted to the man I hate the most. Two could play and manipulate.
Matapos ang insidenteng iyon, I was free to wander around the island. Hindi naka-lock ang pinto ng kwarto ko. Hindi ko alam kung bakit. Siguro, gusto na naman niya akong isahan. Kahit nakakaakit pumunta ng dalampasigan, hindi ko talaga maatim na makita sila. Gusto munang kumalma ng init ng kumukulong dugo ko, to say the least, is impossible.
My mind is still holding onto one goal. Kahit gusto kong panghinaan ng loob, magmukmok sa isang sulok o magalit sa mundo. The situation didn’t give me any option, but to fight. Wala akong karapatang manghina dahil wala akong choice kung hindi lumaban.
If I wanted to get rid of this place, I need to be strong.
I sighed. Wala rin namang mangyayari kong iiyak lang ako. It wouldn’t do me anything, but a waste of energy.
Nakarinig ako ng tunog ng papalapit na helicopter. Sigurado akong papunta iyon sa isla. Tumayo ako para sumilip sa french window ng kwarto. Nag-land ang eroplano sa bakanteng lote hindi kalayuan sa mansyon. Mabilis na bumaba ang mga sakay nito.
The goons in the island approached them. How can they be goons if they don’t like goons? Hindi sila iyong usual goons na kalbo, beastly-looking at nakakaasiwang tingnan. Mabilis ang kilos ng ilang kalalakihan. Pinagmasdan ko sila habang papalapit sa mansyon.
I saw someone being brought using a stretcher. Ilang lalaki ang may hawak sa magkabilang dulo nito para suportahan ang bigat ng kanilang dala. Gusto kong malaman kung sino ang nasa stretcher. Did they kill someone? Nakaramdam ako ng kaba.
Nang makita kong malapit na sila sa mansyon, nagpasya akong bumaba. I shouldn’t be wandering around, lalo pa sa ganitong sitwasyon pero hindi ako mapakali ng nakatayo lang sa kwarto ko at pagmasdan sila.
Besides, they let me wander around by giving me access to the door. Sana hindi nila inalis iyong lock noong kwarto kung ayaw nila akong lumabas.
Hinintay ko sila sa grand staircase. Mga hindi ko kilalang lalaki ang pumasok sa mansyon. Well, I don’t know anyone except Trigger and the guy who usually brings me food. Pero kahit ang lalaki ay hindi ko alam ang tunay na pangalan, at wala rin akong balak na alamin.
Napasinghap ako ng mayroong malamig na bagay ang tumusok sa may batok ko. Para akong naestatwa sa tayo ko, hindi ako makagalaw. Pumikit ako ng bahagya at huminga nang malalim.
“Where are you going?” Someone asked. Nakatutok pa rin ang baril sa akin.
“I’m not going anywhere.” I hissed. “The door isn’t locked so here I am enjoying the freedom and roaming around.” I said through gritted teeth.
Totoo naman iyon. Bukas ang pinto kaya ako lumabas. At hindi ko kasalanan iyon.
Hindi ako gumalaw sa tayo ko ng ilang minuto. I saw some of the unfamiliar guys were looking at me. Wala sa kanila o sa taong nakatutok ang baril sa akin ang atensyon ko, my attention was focused on the guy in the stretcher. His abdomen was wounded. Kita ko pa ang dugo na umaagos doon. Nakapikit siya.
It was Trigger.
Bumaha ang kaba sa kalamnan ko. The sight of blood wasn’t attractive.
“Prepare the west wing,” a guy commanded.
Natulala lang ako sa tayo ko. Hindi ko alam kung dapat ba akong makaramdam ng awa sa kanya o hindi. Naguguluhan ako. Pero alam kong hindi dapat. He’s an asshole, anyway.
“He was shot,” a model-looking guy said.
Walang bahid ng emosyon iyon. Pamilyar sa akin ang boses ng lalaki.
Kasama ito sa dumalaw sa unang araw ko rito. Kasama siya sa mga lalaking nagdidiskusyon kung ano ang dapat kahantungan ko. It’s him, the doctor.
Hindi ako sigurado kung para sa akin ba ang katagang binitiwan ng doctor o para sa taong tinutukan ako ng baril.
***
Everything has a reason. Everything has a purpose, they say. No matter how big or small, may purpose ang buhay ng isang tao. No matter how tricky it may be, it would result into something beautiful in the end.
Pero ako, bakit ako andito? What’s my purpose here? Bakit nangyayari sa akin ang lahat ng kamalasan sa buhay? I am still holding onto the thought that I would live a long life, I still have a purpose.
Anong gagawin ko? Change these bad guys? Imposible! Suntok sa buwang mangyaring magbago pa ang mga gago. Why does life’s unfairness solely focused on me? Wala naman akong ginawang masama.
I’m wondering what would happen to me if I were still in the city. But those are just what if’s. Walang ni isa mang mangyayari hangga’t hindi ako nakakaalis ng isla. Maayos na ang takbo ng buhay ko, bago ako mapunta sa sitwasyong ito. I am already healing from my ex-fiancé’s scheme. Sa bigla kong pagkawala sa siyudad, malamang wala na akong trabahong babalikan.
Siguro ay tuwang-tuwa pa ang mga Eduardo sa pagkawala ko. That’s another thing. Walang ibang may kasalanan sa paglabas ng pangalan ko sa mga d’yaryo ng Daily Journal upang madiin ako kung hindi sila lang.
They knew about their transactions and they named the articles after me. Bold move. Sa akin ang takbo ng sisi. I don’t want to hate them. Sa kabila ng lahat, hindi ko pa rin lubos na magalit. Nawala ang mataas na respeto ko para sa kanila. But still, I want to know their motives.
Napapitlag ako sa pagkakaupo ng may narinig akong pag-ungol. Hoarse at may kalakip na pag-inda ang naturang boses. Napatingin ako sa gawi ng kama. Trigger was lying there. Mukhang gising na ito.
My eyes widened. Bahagya akong nataranta. What am I supposed to do?
Gusto kong sisihin sa tadhana kung bakit ako napunta sa ganitong sitwasyon. Kung bakit kailangan kong bantayan ang gwapong nagkatawang demonyo. Ayoko pa siyang harapin pero wala naman akong ibang pagpipilian.
The guy who brought him here made me do this. Siya ang nagtalaga sa akin upang bantayan ko ang binata. He even threatened my life. If something bad happened to him, buhay ko ang kapalit. Wala naman akong gagawing masama, kahit pa gustuhin kong gumawa nang masama. I am not like them. My soul is pure. I don’t care about threats anymore.
Simula nang mapadpad ako sa isla, nakalagay na ang isang paa ko sa hukay.
“Fuck,” He mumbled, annoyed.
Hindi nakaligtas sa pandinig ko ang mura niya. Napairap ako sa ere. Umagang-umaga, mura ang lumalabas sa bibig. Painumin ko kaya siya ng holy water?
He’s injured. Hindi naman siguro siya makakagawa ng kahalayan ngayong hindi pa gumagaling ang kanyang sugat. I didn’t move. I didn’t want him to notice me. Bahala siya sa buhay niya! I was biting my nails as I watched him.
Pinagkasya ko na lang ang sarili kong nakaupo sa couch sa gilid ng kanyang kama. Nasa west wing kami, ang isang room ay puno ng kagamitang pang-medikal.
“Why are you fucking sitting there?” Nagulat ako sa biglaang pagsigaw ni Trigger, halos mabali ang kukong nginangatngat ko. “Come here!”
Naiinis akong tumingin sa kanya at lumapit. Gusto pa yatang pagsilbihan ko ang magaling o alukin ng prutas, subuan ng pagkain or act as if I’m just visiting a friend. Hindi kami friends na dalawa and we will never be.
“What do you need?” I asked him calmly.
Parang walang nangyari! Gusto kong magalit. I couldn’t make up my mind. Ano ba talagang gusto ko? Umakto siyang parang walang nangyari o ipaalala niya sa aking meron?
“What are you looking at? Assist me. I’ll pee!” singhal pa ng gago.
Napatanga lang ako sa kanya. His words couldn’t be understood. Para akong nalagyan ng glue sa tayo ko. Shoe glue. Ayaw gumalaw ng mga paa ko papalapit sa kanya.
Nagtatalo ang utak ko kung tutulungan ko si Trigger o hindi na lang at hayaang magmura ito. On the other hand, he wouldn’t do stupid things, he just needs my assistance. Wala naman siyang ibang gagawin na labag sa kalooban ko. Well, shit! Iyon na nga. Nakakainis!
“Are you A pole? Can’t you fucking move?” Salubong ang dalawang kilay nito habang nakasulyap sa direksyon ko. Hindi ko magawang salubungin ang kanyang tingin. It reminded me of the deed, how I initiated what happened, how he penetrated… enough! It isn’t helping!
Iniabot niya ang kamay niya sa akin para matulungan ko siyang makaupo.
Nang hawakan ko iyon, ilang sandali akong napatigil, pakiramdam ako ay milyo-milyong boltahe ang dumaloy sa buong katawan ko. Hindi ko alam kung epekto ba iyon na may nangyari na sa amin o talagang ganoon ang epekto ng isang Trigger del Fuego.
Gusto ko siyang bitiwan para maalis ang ganoong pakiramdam pero malakas ang kapit niya sa akin. Wala akong ideya kung ramdam niya ang elektrisidad o ako lang ang nakaramdam.
Mukha namang ako lang.
Nagulat ako ng bigla niyang idiin ang pagkakahawak sa aking kamay upang kumuha ng lakas. Hindi maitatangging mas mabigat sa akin ang binata kaya nadala ako sa pagsubsob sa parteng dibdib.
Ang lakas ng kabog ng puso ko. Parang gusto nitong kumawala.
“You seem enjoying the privilege of being so close to me,” mapang-uyam nitong turan.
Agad na nagpanting ang tainga ko at mabilis na lumayo sa kanya. Hindi naman ganoon katagal ang pagkakalapat ng mukha ko sa dibdib niya. Assuming masyado!
Hindi ako nagsalita. Pinanood ko lang siya sa ilang ulit niyang subok na makaupo.
His forehead’s creasing every time he’s trying to move. Mukhang iniinda niya ang pangyayari.
“Anong tinitingin tingin mo d’yan?” slang pa ang tono nito. Halatang foreigner. And it’s funny but I refrained myself from laughing. “Assist me here!”
I hate him for being bossy and feeling so superior. Gusto kong mag-walk out kay Trigger pero pinigilan ko ang sarili ko. Hindi siya ganoon kalakas dahil sa kanyang sugat.
“Damn it, woman! You are so slow!”
I rolled my eyes at him.
Nilapitan ko siya para tulungan. This time, nakaupo na siya sa kama matapos ang ilang ulit na trial and error. He winced in pain as he moved his legs downward. Lihim akong napangiti. “Kaya mo ba talaga?” I asked him.
Leave a Reply